Αφιερώματα xoreytis.gr

  • Επιχειρώντας να προσεγγίσουμε με τρόπο λαογραφικό το περιεχόμενο των παραδοσιακών τραγουδιών που αφορούν, απευθύνονται ή περικλείουν το όνομα της Θεοτόκου, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τις ακόλουθες κατηγορίες:  Του Γάμου Πρόκειται ίσως για τη μεγαλύτερη κατηγορία τραγουδιών, με αναφορά στην Παναγιά. Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, μα κυρίως στα Δωδεκάνησα, ο
  • Το μοιρολόι της μάνας για την ξενιτιά … τζιβαέρι , ένας πολύτιμος λίθος, ένας θησαυρός (στην τουρκική γλώσσα cevahir και στην αραβική جواهر  – jawāhir) Αχ! Η ξενιτιά το χαίρεται Αχ! Εγώ ήμουνα που το ‘στειλα Αχ! Πανάθεμά σε ξενιτιά Αχ! Που πήρες το παιδάκι μου Το τραγούδι αυτό ανήκει στην κατηγορία των τραγουδιών της
  • Το Καλαματιανό Μαντήλι που όλοι έχουμε τραγουδήσει και χορέψει, έχει τη δική του ιστορία. Ιστορία παλιά όπως και ο Ελληνισμός, ιστορία που χάνεται κι αυτή με το πέρασμα του χρόνου αλλά δύει στον σύγχρονο κόσμο. Σαν πας στην Καλαμάτα και `ρθεις με το καλό φέρε μου ένα μαντήλι να δέσω στο λαιμό αμάν, καλέ
  • Είναι η μελωδικότητα της φωνής της. Είναι η αξιοπρέπεια, η στωικότητα και η ζεστασιά της. Είναι το συναίσθημα… Ισως αν ξαναγράφονταν τα έργα των αρχαίων τραγικών ποιητών, η Γιώτα Πανταζή θα είχε ρόλο πρωταγωνίστριας, αφού το κομπολόι της ζωής της μετρά κεχριμπαρένιες αλλά και κατάμαυρες χάντρες… Η ακούραστη φωνή του
  • Η πολιτιστική μας παράδοση, βγήκε από την ίδια τη ζωή. Καθημερινές, απλές  ιστορίες αγάπης, έρωτα, χαράς και πόνου γνέθουν το Μωσαϊκό της μετέπειτα πολιτισμικής μας ταυτότητας. Οι ιστορίες αυτές μπορεί να πάρουν διάφορες μορφές. Να γίνουν ένα υφαντό, ένα φόρεμα, μια αστεία ή λυπητερή ιστορία, μια παροιμία, ένα χωρατό που θα μας διασκεδάζει,
  • Στα στενά του Καφηρέα απέναντι από την  Όχη , παίζει ο  Καλλιανιώτικος σκοπός… Όλοι τον γνωρίζουν ως  Καβοντορίτικο χορό, δεν είναι συρτός, δεν είναι πηδηχτός, είναι κυκλικός και σταυρωτός, δεν έχει νησιώτικο χαρακτήρα σαν τον μπάλο, είναι απλός σαν την μουσική του, στρωτός και στερεός. Είναι ο χορός της Νότιας
  • «Όποιος δεν ξέρει και του πουν, με μιας τον πιάνει ζάλη, πως στα Σφακιά τον πόλεμο, τον κάνουν πεντοζάλι».  Πρόκειται για ένα πολεμικό χορό που ο θρύλος θέλει η γέννηση του να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Κρητική Επανάσταση και τον αρχηγό και ήρωα της Κρητικής Επανάστασης Γιάννη Δασκαλογιάννη. Δεσπόζουσα μορφή στην περιοχή των Σφακίων ήταν
  • Το ρεμπέτικο είναι το πέμπτο στοιχείο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς που εγγράφει η Ελλάδα στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Tην εγγραφή του ρεμπέτικου στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ενέκρινε η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO) στη
  • H Σόφκα ήταν παραδοσιακός χορός του χωριού Γρίβα Γουμένισσας του Νομού Κιλκίς. Η Γρίβα είναι  χωριό του Δήμου Παιονίας, στην ομώνυμη επαρχία, του Nομού Κιλκίς της Κεντρικής Μακεδονίας. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της ανατολικής πλαγιάς του όρους Πάικο, με το ξακουστό Δάσος των Καστανιών σε υψόμετρο 470 μ. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πρωτεύουσα
  • «Εμένα μου μπήκε η ιδέα σε αυτό εδώ το τοπίο απέναντι από την Ακρόπολη να γίνει ένα θέατρο,  να βάλω τους ελληνικούς χορούς που έχουν άμεση σχέση με το παρελθόν μας, με την ιστορία μας»           Σε πείσμα εκείνων των παλιότερων καιρών, δύο γυναικείες μορφές δυναμικές και
  • Την Ξανθίππη Καραθανάση την έχουν χαρακτηρίσει σαν μια από τις πιο σπουδαίες φωνές του τόπου μας, όπου αθόρυβα και ταπεινά υπηρετεί την Τέχνη. Και όχι άδικα ! Η φωνή της Μακεδονίας κατά κύριο λόγο και της Χαλκιδικής, η φωνή ολόκληρης της Ελλάδας κατ επέκταση ! Το ήθος και η ταπεινότητα της
  • Κι η συντυχιά κουνήθηκε σαν κύματα μεγάλα μες στο Νικάριο πέλαγος όταν ξεσπάει σιρόκος Κάποτε ένας ριψοκίνδυνος νέος δραπέτευσε από τα δεσμά του Κρητικού , Μίνωα, και πέταξε με φτερά, κολλημένα με κερί, ψηλά στον ήλιο. Και το κερί έλιωσε και το παλικάρι πνίγηκε στο πέλαγος, στη Βαώνη. Κι ο