Ο δρόμος του Χορευτή, μοναχικός,… Δύσκολος, μια μάχη μέσα του. Καθε μέρα. Ξεκινάει άλλωτε για να νικήσει και άλλωτε για να νικηθεί. Ίσως δεν ξέρει και ο ίδιος, αν εν τέλη θα πρέπει να συμβιβαστεί για να ταιριάξει σε  αυτό τον κόσμο, η αν θα πρέπει να κάνει κάτι για να ξεχωρίσει από αυτόν…. Πολλές φορές θα αποτραβιχτει στα σκοτάδια, μόνος του με μοναδική συντροφιά, λίγες καλές αναμνήσεις, και ένα κερί να φέγγει στο σκοτάδι του  που το ονομάζει άλλωτε ελπίδα και άλλωτε όνειρο του… Όχι δεν είναι εύκολο, κανείς δεν ξέρει όταν χορεύει αν γελάει ή αν κλαίει, αν μέσα του παλεύει για να χτίσει η για να γκρεμίσει…μονο λίγα άτομα θα γνωρίζουν την αλήθεια… Που σήμερα θα είναι και αύριο δεν θα είναι μαζι του γιατί θα του γυρίσουν την πλάτη.. Ο χορευτής δεν τον νοιάζει αν βαδίζει μόνος του, ίσως γιατί δεν τον ενδιαφέρει το χειροκρότημα σου, αλλά να πάει προς την σωστή κατεύθυνση έστω και αν χρειαστεί να πάει μόνος του. Ίσως οι περισσότεροι να μην τον καταλαβαίνουν, ίσως οι περισσότεροι να τον απαρνηθούν… Ο χορευτής όμως ξέρει… Οτι δεν αλλάζουν οι πολλοί τον έναν… Αλλά ο ένας αλλάζει τους πολλούς.. Γίνε το παράδειγμα μην γίνεις η ασφάλεια. Γίνε ο κακός και όχι ο καλός. Γίνε εκείνος που δεν θα  συμβιβαστεί με τον λόφο, αλλά με την κορυφή ενός βουνού, γιατί εκεί ψηλά έχει καλύτερη θέα. Να είσαι πάντα διψασμένος για να μάθεις περισσότερα και για να ξεπεράσεις τα όρια σου. Γίνε εκείνος ο χορευτής που κάθε μέρα θα ανακαλύπτεις τον εαυτό σου. Μην σε νοιάζει αν θα περπατήσεις μόνος σου, κάποια στιγμή δεν θα είσαι….. Γίνε ο Ζορμπάς του Καζαντζάκη γίνε η τίγρη του Ψαραντώνη γίνε το σύννεφο που δεν μένει σε ένα μέρος, μην συμβιβαστείς για να ταιριάξεις με τον κόσμο, γίνε ο χορευτής, για να υπάρχει πάντα η αφορμή να υπάρχει μουσική…. 

 


Άρθρο του φίλου dimitris tzagkarakis


 


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

12 + 15 =