Όταν ο χορός μιλά στην ψυχή μας.

26 Νοεμβρίου 2017 · Leave a Comment 1

Η ανθρωπότητα, η σχέση μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας που αγκαλιάζονται,
είναι η πιο δυνατή επικοινωνία στον κόσμο που μπορεί να δημιουργήσει τη ζωή,
Luis Bravo.

Αν επεκτείνουμε την άποψη του κορυφαίου Ισπανού χορευτή μπορούμε να πούμε πως η κίνηση στον κρητικό χορό, η «έκθεση» μπροστά στον πρωτοχορευτή, αυτό το ιδιότυπο ερωτικό κάλεσμα που συμβαίνει τη στιγμή που ο άντρας καλεί τη γυναίκα μπροστά στον κύκλο σαν να την προκαλεί να τον γοητεύσει με τα βήματά της, να γεμίσει το χώρο με την παρουσία της, να συγκινήσει με την έκφραση της, να την ερωτευθεί με το χορό της. Ο κρητικός χορός θα μπορούσε να παραλληλιστεί με τον χορό που στήνουν οι μέλισσες, τον χορό του ζευγαρώματος, ή όπως τα φύλλα που «χορεύουν» στον αέρα. Ο κρητικός χορός στήνεται με έναν, ιδιαίτερα θελκτικό τρόπο πάνω στη σκηνή. Μπορεί να διοχετεύει όλη την ενέργειά των χορευτών καθώς οι κινήσεις, τα «ζάλα»  που συνοδεύουν μια παρουσίαση ενός χορευτικού, τραβούν και καθηλώνουν τα βλέμματα, προκαλώντας πολλές φορές, ένα ζεστό, δυνατό και αυθόρμητο χειροκρότημα.



Τι είναι όμως, αυτό που ανατριχιάζει τον θεατή σε χορούς τόσο ανθρωποκεντρικούς όσο οι κρητικοί; Ο χορευτής, η κίνηση, ή η εκστατική έκφραση του προσώπου του; Η σύλληψη, η δημιουργικότητα και η μνήμη είναι οι βασικές αρχές που καλείται να ενεργοποιήσει ένας χορευτής. Καθορισμένα βήματα, συγκεκριμένες χειρονομίες και κανόνες συνθέτουν το προφίλ ενός χορευτή που χορεύει πρώτα για τον εαυτό του κι έπειτα για να «αγγίξει» με την ερμηνεία του, τον θεατή. Όλα αυτά τα στοιχεία που πρέπει να βρίσκονται σε εναρμονισμένο ρόλο με το πρόσωπο που χορεύει. Το ανθρώπινο σώμα πρέπει να μετακινηθεί στο χώρο, με φυσικό τρόπο, με μία σειρά εκφράσεων που σκοπό έχουν να μεταφέρουν ένα μήνυμα. Ρυθμός και ήχος λειτουργούν συμπληρωματικά στο μυαλό του χορευτή, ως χορογραφική σύνθεση με ή χωρίς την συνοδεία μουσικής μπροστά στο κοινό, απαιτεί λεπτές δεξιότητες δύναμης, συντονισμού και αίσθησης του χώρου.



Πάνω απ’ όλα απαιτεί σώμα, ψυχή και πνεύμα γεγονός που εξηγεί γιατί ο χορός φαίνεται να αποτελεί μια καθολική και πανανθρώπινη «νοηματική γλώσσα» για την έκφραση με το σώμα των ανθρώπινων συναισθημάτων και επιθυμιών.




Επιμέλεια: Χριστίνα Παλακίδου

Γραμματέας Συλλόγου Φίλων Κρητικής Παράδοσης «Ξαστεριά» Θέρμης


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

one × four =