Μεσολόγγι, η Ιερή πόλη

Μικρό ιστορικό απόσπασμα

Χρονολογικά, βρισκόμαστε στην ελληνική επανάσταση, έτος 1826. Η κατάσταση για τους κατοίκους του Μεσολογγίου είχε φτάσει στο απροχώρητο. Κάτω από τις άθλιες συνθήκες και δίχως σημαντική βοήθεια από τους Έλληνες, οι Μεσολογγίτες έστεκαν επί ένα χρόνο ακλόνητοι φρουροί της ελευθερίας τους. Χωρίς τρόφιμα, αναγκασμένοι να τρέφονται με φύκια, ποντίκια και γάτες, δεν πέρασε όμως ούτε στιγμή η σκέψη να παραδοθούν. Ήταν αποφασισμένοι, Ελευθερία ή Θάνατος. Όταν πλέον η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, αποφάσισαν να οργανωθούν για να πραγματοποιήσουν την έξοδό τους. Κατέστρωσαν σχέδιο με το οποίο θα χωρίζονταν σε τρεις ομάδες και θα χτυπούσαν τον εχθρό από διαφορετικές μεριές, τα μεσάνυχτα της 9ης Απριλίου, Σάββατο του Λαζάρου. Το σχέδιο όμως δεν πήγε όπως το είχαν υπολογίσει. Οι δυνάμεις του Ιμπραήμ κατέσφαξαν με τα γιαταγάνια τους μαχητές της ελευθερίας. Ο Χρήστος Καψάλης, ο οποίος είχε συγκεντρώσει σπίτι του τουλάχιστον 400 πολίτες (τραυματίες, γέροντες και γυναικόπαιδα), μόλις αντιλήφθηκε ότι τον είχαν περικυκλώσει έβαλε φωτιά στην πυριτιδαποθήκη όπου βρίσκονταν προτιμώντας να πεθάνει ηρωικά, παρά να γίνει σκλάβος, ενώ ο Ρωγών Ιωσήφ ανατίναξε τον ανεμόμυλο ως μια τελευταία πράξη αντίστασης. Το πρωί της 10ης Απριλίου 1826, Κυριακή των Βαΐων, το Μεσολόγγι πενθούσε και μαζί του πενθούσε κι ολόκληρος ο ελληνισμός, καθώς στα χαλάσματα της πόλης κυμάτιζε η σημαία του εχθρού. Η ημέρα αυτή γράφτηκε ανεξίτηλα με το αίμα των ηρώων του Μεσολογγίου στην ελληνική ιστορία.

Η ιστορία ως πηγή έμπνευσης

Περνώντας τα χρόνια, πολλοί που διάβαζαν ή μάθαιναν για την ιστορία της ηρωικής αυτής πόλης και των κατοίκων της, εμπνέονταν μέσα από αυτή και δημιουργούσαν έργα τέχνης. Ποιήματα, πίνακες, βιβλία, τραγούδια, όλα μιλάνε και δείχνουν με τον τρόπο τους το μέγεθος της ιστορικής νύχτας.

Η θυσία του Καψάλη, πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε’ στα μάτια η μάνα μνέει’
Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:
«Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ΄έχω γω στο χέρι;
Οπού συ μου ΄γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει»
Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Διονύσιος Σολωμός (απόσπασμα)

Η Έξοδος του Μεσολογγίου, πίνακας του Θεόδωρου Βρυζάκη

Το Μεσολόγγι απελευθερώθηκε στις 11 Μαΐου 1829. Το 1937 αναγνωρίστηκε ως «Ιερά
Πόλις» και η Κυριακή των Βαΐων ορίστηκε ως επέτειος της εξόδου.

Η Επέτειος

Κάθε χρόνο το Μεσολόγγι τιμά τους ήρωές του γιορτάζοντας την επέτειο της εξόδου. Το Σάββατο του Λαζάρου το βράδυ, αλλά και την Κυριακή των Βαΐων το πρωί, γίνεται παρέλαση, στην οποία συμμετέχουν πάνω από 8.000 άτομα από όλα τα μέρη της Ελλάδος,ντυμένοι με παραδοσιακές φορεσιές καθώς και φιλαρμονικές, παρελαύνοντας με το ύφος που αρμόζει. Η παρέλαση ξεκινά από τον Ανεμόμυλο και καταλήγει στον κήπο των Ηρώων, δίπλα στα τείχη όπου και γίνεται στο τέλος η ιστορική ανατίναξη του Χρήστου Καψάλη.

Φωτογραφικό υλικό από την επέτειο του 2019 :

Αναμφίβολα αξίζει να δείτε έστω και για μια φορά από κοντά την παρέλαση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ανατριχιάσετε από δέος και συγκίνηση αντικρύζοντας τη δύναμη και το θάρρος αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι προτίμησαν να χάσουν τη ζωή τους από το να παραδοθούν στους Οθωμανούς.


Τόπου Ανάμνησις…
topoyanamnisis@gmail.com
Γκούρλια Σαββούλα


 


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

18 − 8 =